Η έκθεση φωτογραφίας Φύλο & “Εγκλεισμός” αποτελεί μία απόπειρα αποτύπωσης της νέας πραγματικότητας, στην  οποία κληθήκαμε "βίαια" να μεταβούμε κατ' απαίτηση της πανδημίας. Το καθεστώς ανασφάλειας και αβεβαιότητας, που επέβαλε ο εγκλεισμός σε συνδυασμό με την εξαναγκαστική παύση της ανθρώπινης δραστηριότητας δοκίμασαν τις αντοχές μας τόσο ως ατομικότητες όσο και σε συλλογικό επίπεδο, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη επαναπροσδιορισμού της σχέσης με τον εαυτό μας.

Η ΦΥΛ.ΙΣ. ΑΠΘ απευθύνοντας ανοιχτό κάλεσμα στο ευρύ κοινό, επιδίωξε την ανάδειξη αυτής της εσωτερικής πάλης  σε ένα μωσαϊκό φωτογραφικών βιωμάτων, τα οποία απαντούν στη θεματολογία της έκθεσης: Σεξουαλικότητα, Βία, Πνευματικός Εγκλεισμός.

Το παρόν εγχείρημα αποτελεί παράλληλα, την έκθεση φωτογραφίας της ΦΥΛ.ΙΣ., η οποία λόγω των συνθηκών της πανδημίας, υποστηρίζεται αποκλειστικά διαδικτυακά, χωρίς να απομειώνεται ωστόσο, η σημασία της εμπιστοσύνης που επέδειξαν τα συμμετέχοντα άτομα κατά την κατάθεσή των έργων τους. Αισθανόμαστε λοιπόν, την ανάγκη να εκφράσουμε τις ειλικρινείς μας ευχαριστίες στους καλλιτέχνες και τις καλλιτέχνιδες, που η ανταπόκρισή τους μας προκάλεσε τη συγκίνηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας και μας θύμισε το γλυκό αίσθημα μιας τέτοιας "συνάντησης".

Καλή αντάμωση!
Η καλλιτεχνική ομάδα της ΦΥΛ.ΙΣ. ΑΠΘ
Δημήτρης, Μαριαλένα, Κατερίνα, Νίκο, Παναγιώτα, Φρειδερίκη, Ειρήνη

Τα Άτομα

Αικατερίνη Νάκου

Ονομάζομαι Νάκου Αικατερίνη είμαι μαθηματικός, ασχολούμαι με την φωτογραφεία αρκετά χρόνια ερασιτεχνικά εως τώρα. Είμαι μέλος της φωτογραφικής ομάδας Άρτας ΦΟΑ.

Ανυφαντής Αντρέας

Με λένε Αντρέα Ανυφαντή και έχω σπουδάσει  την τέχνη της φωτογραφίας, η αλήθεια είναι ότι δεν μου αρέσει να δίνω τίτλους στις φωτογραφίες μου γιατί πιστεύω ότι μια εικόνα είναι όσο χίλιες λέξεις .Δίνω έμφαση στις φωτογραφίες δρόμων γιατί θεωρώ ότι δεν είναι στημένες παρακολουθώ τις εκφράσεις των ανθρώπων χωρίς να ξέρουν ότι φωτογραφίζονται και απευθείας να βγει κάτι στημένο και ταυτόχρονα να χάσει την μαγεία της αυθόρμητης λήψης, είχα διαβάσει κάποτε μια φράση που έγραψε ένας μεγάλος φωτογράφος ο elliott erwitt  που έλεγε ότι όλο το νόημα της λήψης των φωτογραφιών είναι να μην χρειάζεται να εξηγείτε τα πράγματα με λέξεις και ως εν δυνάμει επαγγελματία φωτογράφο προσπαθώ να με αντιπροσωπεύει αυτό.

Άρτεμις Μπαζιωτοπούλου

Αγαπώ πολύ τη φωτογραφία. Μου αρέσει να απαθανατίζω τη φύση και τους ανθρώπους όσο πιο αυθόρμητους και "ελεύθερους" μπορώ. Λατρεύω να διαβάζω αστυνομικά μυθιστορήματα της Agatha Christie, να βλέπω σειρές, να περνάω χρόνο με τους φίλους μου και να ταξιδεύω. Πιστεύω ότι τα ταξίδια δεν έχουν να κάνουν απλά με χαλάρωση ή διακοπές αλλά είναι μαθήματα ζωής και σε κάνουν να ωριμάζεις και να βλέπεις τον κόσμο με άλλα μάτια, με άλλη προοπτική.

Βάλια Λολίδου

Παναγιώτα Κατσάνου

Είμαι συνταξιούχος λογίστρια του χώρου του αυτοκινήτου, από δεκαετίας. Χόμπι μου η ζωγραφική, η ταπητουργία, τα χειροποίητa κοσμήματα, μουσική, βιβλία και τώρα φοιτώ στη σχολή φωτογραφίας της κυρίας Θαμνίδου Μαρίας γνωστής φωτογράφου της Θεσσαλονίκης.

Παύλος Βαενάς

O Παύλος μεγάλωσε στην Καστοριά και σήμερα είναι φοιτητής στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Τον τελευταίο χρόνο ασχολείται ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία.

Ραφαήλ Τσακμάκης, Raphahl

Ο Ραφαήλ Τσακμάκης είναι 23 χρονών, τραγουδάει επαγγελματικά και ενίοτε φτιάχνει τραγούδια. Πρόσφατα ανακάλυψε την τέχνη της φωτογραφίας και πλέον σπουδάζει Audio - Visual Arts στην Αθήνα.

Σοφία Δαλαμάγκα

Γεννήθηκε το 1984 στη Λαμία. Είναι απόφοιτος ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής. Το 2011 παρακολούθησε μαθήματα φωτογραφίας στο καλλιτεχνικό εργαστήρι Ζωγράφου. Από τότε έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις, φωτογραφίες και project της έχουν διακριθεί σε διαγωνισμούς και έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και διαδίκτυο. Το 2016 πραγματοποίησε την 1η ατομική της έκθεση στην Κέρκυρα. Το 2017 αποτέλεσε συντάκτρια του IFocus.gr και τo 2017-2018 του Freething.org  Παράλληλα, παρακολούθησε το πρόγραμμα συμπληρωματικής Εκπαίδευσης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών  << Η φωτογραφία στην υπηρεσία της Διαφήμισης>>. Το 2018 ολοκλήρωσε την εξ'αποστάσεως παρακολούθηση των προγραμμάτων Seeing through Photographs του μουσείου Μοντέρνας Τέχνης Νέας Υόρκης ( MOMA) και The Camera Never Lies του πανεπιστημίου του Λονδίνου (University of London). To 2019 αποτέλεσε συντάκτρια του Photologio.gr και ολοκλήρωσε την εξ αποστάσεως παρακολούθηση του προγράμματος Modern Art & Ideas (MOMA Το 2020 παρακολούθησε το πρόγραμμα Sexing the canvas, Art and gender του Πανεπιστήμιου της Μελβούρνης και ολοκλήρωσε επιτυχώς την παρακολούθηση του κύκλου επιμόρφωσης (culture webinars) με τίτλο: Επιμέλεια και οργάνωση Εκθέσεων, ενώ επιμελήθηκε την ετήσια έκθεση φωτογραφίας της Φωτογραφικής ομάδας Κέρκυρας Φωτοκλικ. To 2021 ολοκλήρωσε μέσω coursera την παρακολούθηση του προγράμματος Words Spun Out of Images: Visual and Literary Culture in Nineteen Century Japan Πανεπιστημίου του Τόκιο.

To Zet

Στον ελεύθερο μου χρόνο καπνίζω, βλέπω ταινίες, ακούω τα ίδια 3 τραγούδια στη σειρά περπατώντας νευρικά γύρω από το τραπεζάκι του σαλονιού και φαντάζομαι ότι είμαι αλλού.

Tσιχλόφσκι

Barbara Montanari

causelifeimitatesartt

Hundun

Jo T.

Kalltheo

Ανώνυμ@1

Ανώνυμ@2

Ανώνυμ@3


Bία

“Άφησε τον εαυτό σου να αγαπήσει ακόμη και εκείνα τα σημεία που ούτε εσύ δεν θα αγαπούσες σε εσένα - Ultraviolence” - causelifeimitatesartt
“"But who can remember pain, once it’s over? All that remains of it is a shadow, not in the mind even, in the flesh. Pain marks you, but too deep to see. Out of sight, out of mind." - Margaret Atwood, The Handmaid’s Tale. Όχι σε κάποιο δυστοπικό μυθιστόρημα αλλά στη γκριζωπή πολυκατοικία του επόμενου τετραγώνου, στο εμμονικά κλειστό διαμέρισμα του τρίτου ορόφου, στη διπλανή πόρτα, στο αντικριστό δωμάτιο. Όχι μόνο σήμερα αλλά και αύριο, όχι μόνο χθες αλλά και πάντα. Στο έλεος μίας ιστορίας που ποτέ δεν ξεκίνησαν να γράφουν, δέσμιες μιας πλοκής που βεβαιότατα δεν επέλεξαν, αιχμάλωτες μιας καθημερινότητας που όσο πάει και βαθαίνει.” - Παύλος Βαενάς
“Η ανάσα που προσπαθούμε να πάρουμε σε κάθε είδους καταπίεση και βιαιότητα, η ανάσα του "το προσπερνώ" και συνεχίζω που τελικά μας παίρνει όλο τον αέρα και μας πνίγει.” - Kalltheo
“Το αποτέλεσμα της συγχώρεσης του "ήταν η κακιά στιγμή". ΟΧΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ.” - Kalltheo
“Τη φωτογραφία της συμμετοχής μου στον διαγωνισμό, αφιερώνω στην εγγονούλα μου Νεφέλη και στις αγέννητες δίδυμες και τη μαμά τους, με την ευχή και την ελπίδα να αναγνωρίζουν και να αποστρέφονται την εξουσία και τον αυταρχισμό.” - Παναγιώτα Κατσάνου
“We have been loved and hated,adore and deny, kissed and killed just because women - Alda Merini” - Barbara Montanari
“But still as the air I will rise” - Barbara Montanari
“|V| for violence » Πορτρέτο με Χέρια σε σχηματισμό V. Πνίγονται μα και σωπαίνουν.” - Ραφαήλ Τσακμάκης, Raphahl
“Με τα μούτρα στο κενό” - Ανώνυμ@3
“Soy valiente” - Ανώνυμ@3

Σεξουαλικότητα

Άρτεμις Μπαζιωτοπούλου
“Madonna Complex/Που κρύβεται η Dolores Haze?” - causelifeimitatesartt
“Φύλα” - Ανυφαντής Αντρέας
“Τηρήθηκαν όλα τα απαραίτητα μέτρα προσωπικής ασφάλειας κατά του Covid 19” - To Zet
“Καρέ πρώτο: Δυο φίλες, παιδικές, που ο περιορισμός τις γδέρνει. Που τελικά, αν κάπου βρίσκει τέλος η απόγνωση, η σεξουαλικότητα, και η οποιοδήποτε ανάγκη να την εκφράσεις, δεν έχουν όρια, δεν έχουν χρώματα, δεν κρύβονται πίσω από στερεότυπα, και δεν μπαίνουν σε αίθουσες αναμονής.” - Ανώνυμ@1
“Καρέ δεύτερο: Ήταν εκεί εκείνη. Διαλυμένη, ουρλιάζοντας για τις στιγμές που μέσα από τα χέρια μας πετούσαν. Αν το καρέ αυτό ήταν χρώμα θα ήταν μωβ, όπως η ανάγκη για ζωή που λερώνεται από τον εγκλεισμό. Αν ήταν τραγούδι, θα ήταν ρεφρέν από πανκ συγκρότημα, για να το φωνάζουν δυνατά καθώς κάτι μέσα τους σπάει. Αν ήταν δυο λέξεις, μου λέει κράτα ακόμη.” - Ανώνυμ@1

Πνευματικός Εγκλεισμός

Η ψυχή μου πονάει τόσους μήνες κλεισμένη σ' ένα άδειο διαμέρισμα  Η ψυχή μου ξυπνάει κάθε βράδυ και κλαίει μέχρι να 'ρθει ξημέρωμα  Η ψυχή μου ουρλιάζει Και το σώμα λυγίζει στης αλήθειας τη θλίψη   Η ψυχή μου σαλεύει και ο νους μου παλεύει για μονάχα μια λύση
“Η ψυχή μου πονάει τόσους μήνες κλεισμένη σ' ένα άδειο διαμέρισμα. Η ψυχή μου ξυπνάει κάθε βράδυ και κλαίει μέχρι να 'ρθει ξημέρωμα. Η ψυχή μου ουρλιάζει και το σώμα λυγίζει στης αλήθειας τη θλίψη. Η ψυχή μου σαλεύει και ο νους μου παλεύει για μονάχα μια λύση.” - Άρτεμις Μπαζιωτοπούλου
“Η ανάγκη για επαφή στην περίοδο της καραντίνας.” - Jo T.
“Πιάνοντας μέρος του σώματός του, το άτομο που απεικονίζεται έχει την ψευδαίσθηση της επαφής με άλλο άτομο.” - Jo T.
“Ιδέες” - Ανυφαντής Αντρέας
“Τα δάκρυα που τρέχουν από τα ολόμαυρα της μάτια θυμίζουν το κενό της. Τη μοναξιά της. Την απέραντη θλίψη που περιβάλλει την ύπαρξη της. Δεν φτάνουν σελίδες για να περιγράψει τα συναισθήματα της. Την ανύπαρκτη ζωντάνια που κάποτε την διαπερνούσε. Οι πάντα δημιουργικές της σκέψεις έχουν καλυφθεί κάτω από στενάχωρα ποιήματα. Ο εσωτερικός της κόσμος τόσο εύθραυστος που η άλλοτε ζωντανή της όψη μοιάζει τόσο ξεθωριασμένη που σχεδόν την έχει ξεχάσει. Περιστασιακά, θυμάται. Κάποτε ήταν ζωντανή.” - Hundun
“Καπουτσίνο, τζαζ και πέλματα γυμνά” - Ανώνυμ@2
“Η σκέψη, συνειδητή και μη, προβάλλεται ως περιβάλλων χώρος. Και αυτός όλο και μικραίνει. Οι τοίχοι στενεύουν και ο νους αδυνατεί να απλωθεί.” - Ανώνυμ@2