«Δέκα χρόνια πριν, όταν ήμουν 14 χρονών, έβγαινα με ένα αγόρι το οποίο ήταν 18. Κατάλαβα από νωρίς ότι είναι αρκετά χειριστικός άνθρωπος κι ότι γενικότερα προσπαθούσε να επιβληθεί με κάθε τρόπο.

Όταν αυτό το παιδί, λοιπόν, έφυγε από το τόπο μας για να εκτίσει την θητεία του μου ζήτησε να του στείλω κάποιες φωτογραφίες μου, όχι γυμνές. Ωστόσο αρκετά αποκαλυπτικές για τα δεδομένα μου.

Έκανα το λάθος και τις έστειλα.»

Η Κ. ήταν ένα ανυποψίαστο έφηβο κορίτσι σε ένα μικρό χωριό δίπλα στην Αλεξανδρούπολη. Είχε τα μαθήματά της, τις παρέες της και -όπως αρκετά παιδιά στην ηλικία της-, γνώρισε ένα «παιδί»  που σύντομα έγινε η πρώτη της  σχέση. Ήδη στα 14 η Κ. είχε αντιληφθεί πως η συμπεριφορά του ήταν χειριστική, παρόλο που οι κοινωνικές νόρμες παρουσίαζαν τα προβληματικά χαρακτηριστικά του  ως στοιχεία της «ανδρικής του φύσης». Στα 14 η Κ. μπήκε για τα καλά στον ενήλικο κόσμο, όταν από έφηβη έγινε θύμα της εκδικητικής πορνογραφίας.

Τί είναι η εκδικητική πορνογραφία;

Η εκδικητική, μη συναινετική πορνογραφία είναι ένα είδος ηλεκτρονικού εγκλήματος που μαστίζει την ελληνική κοινωνία και αφορά την δημοσιοποίηση ή κοινοποίηση προσωπικών φωτογραφιών/ βίντεο ενός ατόμου με γυμνό, σεξουαλικό  περιεχόμενο χωρίς την συγκατάθεσή του. Στην ίδια κατηγορία ανήκει και ο σεξουαλικός εξαναγκασμός (sextortion) που συνδέεται άμεσα με την εκδικητική πορνογραφία.

Σύμφωνα με στοιχεία από την Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, από το 2010  έχουν δημιουργηθεί πάνω από 10.000 sites παγκοσμίως, στα οποία ανώνυμοι, κατά κύριο λόγο, χρήστες ανεβάζουν και κοινοποιούν υλικό εκδικητικής πορνογραφίας. Στην Ελλάδα τέτοια περιστατικά δεν λαμβάνουν ιδιαίτερη προσοχή, καθώς το ζήτημα θεωρείται ταμπού και δεν συζητείται εύκολα.

Ωστόσο, η πραγματικότητα μας δείχνει πως η εκδικητική πορνογραφία (ή αλλιώς revenge porn) αποτελεί σημείο των καιρών στην εποχή μας. Αδιαμφισβήτητα ο διαδικτυακός χώρος παρέχει πληθώρα ευκαιριών, καθώς προσφέρει χιλιάδες νέους δρόμους στους εκατομμύρια χρήστες που το χρησιμοποιούν καθημερινά. Πίσω από αυτούς τους δρόμους, όμως, υπονομεύουν κρυφά μονοπάτια που πολύ συχνά δεν οδηγούν σε ένα ασφαλές περιβάλλον αλλά σε μία δυστοπία από την οποία δύσκολα μπορεί κανείς να ξεφύγει.

«Η σχέση μας δεν ήταν ολοκληρωμένη σεξουαλικά. Όταν ,λοιπόν, αυτό το αγόρι επέστρεψε, μετά από λίγες εβδομάδες, αποφάσισα πως δεν ήθελα ούτε να προχωρήσουμε μαζί ούτε να έχει δικές μου φωτογραφίες. Αυτό τον έκανε έξαλλο. Για πολλές μέρες ερχόταν έξω από το σπίτι μου, με έπαιρνε τηλέφωνα και με παρενοχλούσε.

Όσο εγώ δεν έδινα σημασία, τόσο εκείνος θύμωνε και επέμενε. Στο τέλος άρχισε να με εκβιάζει. Μου ζητούσε να συνεχίσει η σχέση μας ειδάλλως μου έλεγε ότι θα στείλει τις φωτογραφίες που είχε σε όλο το σχολείο μου.

Δυσκολεύτηκα πολύ να συνειδητοποιήσω τι άφησα να μου συμβεί. Ένιωθα τύψεις, ένιωθα ότι αυτό θα καθορίζει από τότε και στο εξής την αξία μου σαν άνθρωπο.»

Η ανώνυμη επισήζασα Κ.Σ. που μου εμπιστεύτηκε την ιστορία της είδε το 2017 την αδικοχαμένη φίλη της  Λίνα Κοεμτζή να βουτά στο κενό μη μπορώντας να ξεφύγει από τον σεξουαλικό εξαναγκασμό που βίωνε. Στα 24 πια η Κ. νιώθει έτοιμη να μοιραστεί μαζί μου την ιστορία της. Συζητάμε για τα βήματα που ακολούθησε για να αντιμετωπίσει τον θύτη της, αλλά κυρίως για το πώς  κατάφερε να ξανά βρει τον εαυτό της μετά από αυτή την τραυματική εμπειρία.

-Απευθύνθηκες στην δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος και αν ναι ποια ήταν η στάση της στην καταγγελία σου;

-Κ.Σ.: Όχι. Η αλήθεια είναι πως δυστυχώς δεν απευθύνθηκα στην δίωξη . Αφενός γιατί έπειτα από την δημοσίευση μερικών φωτογραφιών μου, ο θύτης δεν είδε τα επιθυμητά αποτελέσματα και σταμάτησε και αφετέρου, δέκα χρόνια πριν δεν γνωρίζαμε ακριβώς ποια είναι η διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσει ένα θύμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βρέθηκαν άλλοι τρόποι να το αντιμετωπίσω.

-Θεωρείς πως η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος είναι κατάλληλος φορέας για την αντιμετώπιση του  nude sharing/ revenge porn;

-Κ.Σ.: Πλέον ναι,  θεωρώ ότι πρέπει να απευθυνόμαστε στην δίωξη , ακόμη κι αν υπάρχουν πολλές άλυτες υποθέσεις. Σίγουρα, όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο θα βρίσκονται τρόποι να μην εξαπλώνονται στο διαδίκτυο φωτογραφίες και βίντεο από άτομα που δεν το επιθυμούν .

-Ποιες συμβουλές θα έδινες σε κάποι@ που ενδέχεται να βρίσκεται στην θέση σου;

-Κ.Σ.: Όταν εγώ βίωσα την δική μου ιστορία ήμουν πολύ μικρή και ανυποψίαστη. Τώρα τα πράγματα είναι αλλιώς. Δεν ξέρω αν μπορώ να δώσω συμβουλές για τα θύματα, γιατί δυστυχώς οι θύτες είναι αυτοί που χρειάζονται συμβουλές και ριζική αλλαγή για όσα σκέφτονται. Ωστόσο, πιστεύω πολύ ότι πρέπει να μιλάμε, δεν πρέπει να είμαστε εξαιρετικά αυστηρές με εμάς. Έχουμε ανθρώπους σίγουρα που θα μας βοηθήσουν. Αυτός που οφείλει να ντρέπεται δεν είμαστε εμείς. Επίσης, όπως προανέφερα οι εποχές έχουν αλλάξει καλό είναι να ζητάμε και ψυχολογική βοήθεια από ειδικούς.

-Ποια τα άσχημα και ποια τα θετικά στοιχεία, αν υπάρχουν, που σου άφησε αυτή η  εμπειρία;

-Κ.Σ.: Τα άσχημα είναι εύκολο να τα αναγνωρίσει κανείς. Φοβήθηκα πολύ , ντράπηκα πολύ, στεναχωρήθηκα για την αφέλεια μου. Δεν θα επικεντρωθώ όμως σε αυτά κι αφού με ρωτάς για τα θετικά αυτά θα σου πω. Εκ πρώτης όψεως δεν είναι εύκολο να παρατηρήσει κανείς ότι υπάρχουν και θετικά πόσο μάλλον όταν το θύμα είναι ακόμη εν βρασμώ. Τα θετικά που έχω να σου πω εγώ,  είναι πως ήρθα ακόμη πιο κοντά με όσους με αγαπάνε. Είδα πως δεν είμαι μόνη.  Ένα ακόμη θετικό είναι ότι είδα ότι είμαι αρκετά δυνατή για να αντιμετωπίσω ανθρώπους σαν αυτούς και συνθήκες σαν αυτές. Και τέλος, αυτό το συμβάν με οδήγησε στην ψυχανάλυση, κάτι που θεωρώ ότι με βοήθησε και σε άλλους τομείς της ζωής μου. Σε καμιά των περιπτώσεων, δεν υπονοώ ότι τα θετικά εξισορροπούνται με τα αρνητικά της κατάστασης. Απλώς εκεί ήθελα να εστιάσω.

-Από την δική σου ματιά, τι χρειάζεται να γίνει ώστε να καταπολεμηθεί η κοινοποίηση  εκδικητικού πορνογραφικού υλικού στο διαδίκτυο;

-Κ.Σ.: Αυτό που κανονικά θα έλεγα σε μια καθημερινή μου κουβέντα, είναι πως αυτό που πρέπει να αλλάξει είναι η πατριαρχική κοινωνία και τα μυαλά του θύτη. Εκτός αυτού όμως, δυστυχώς πρέπει κι εμείς να γίνουμε πιο προσεκτικές. Δεν χρειάζεται να εμπιστευόμαστε εύκολα τους συνομιλητές μας, πόσο μάλλον τους διαδικτυακούς. Απαραίτητο κατ’ εμέ είναι και να υπάρξει περισσότερη ενημέρωση για όλους τους κινδύνους που κρύβει το διαδίκτυο, σε σχολεία, σε τηλεοράσεις και κυρίως να ενημερωθούν καλύτερα οι γονείς ώστε να είναι σε θέση να συμβουλέψουν και να παρατηρούν τα παιδιά τους.

Τελικά, πώς αντιμετωπίζει η κοινωνία την εκδικητική πορνογραφία σήμερα;

Τον Νοέμβριο του 2020 εμφανίστηκε στα  ανερχόμενα hashtag του Twitter το #cancelChatPicOrg και για πρώτη φορά σημειώθηκε μία μαζική κοινοποίηση από χιλιάδες χρήστες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Συγκεκριμένα, η ομώνυμη ιστοσελίδα  έδινε την δυνατότητα στους χρήστες της να δημοσιεύουν φωτογραφικό υλικό  γυναικών από τρίτους, χωρίς την συγκατάθεσή τους με τα  θύματα  να δέχονται σεξουαλικό εξαναγκασμό. Το στοιχείο που έκανε την είδηση αυτή να γίνει viral ήταν το γεγονός πως είχε ιδιαίτερη απήχηση από το ελληνικό κοινό.

Μετά την λαϊκή κατακραυγή που δέχτηκε η ιστοσελίδα, η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος επέλεξε την νομική οδό και σχημάτισε δικογραφία ώστε να ερευνηθεί το ζήτημα. Ωστόσο,  οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας στην Αμερική αποφάσισαν να το «κατεβάσουν» μετά τις χιλιάδες αναφορές και καταγγελίες που δέχτηκε στην Ελλάδα.

Ήταν, όμως, όντως η πρώτη φορά που παρατηρήθηκε το φαινόμενο της εκδικητικής πορνογραφίας στην Ελλάδα;

Σύμφωνα με  στοιχεία από την Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, το 2012 εμφανίστηκαν τα πρώτα κρούσματα στη χώρα μας. Μάλιστα, το 2018 χρειάστηκε να χειριστεί 492 υποθέσεις που σχετίζονταν με τον διαδικτυακό σεξουαλικό εξαναγκασμό και εκβιασμό ενηλίκων, ενώ το 2019 υπήρξαν 330 υποθέσεις που αφορούσαν την σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικων αλλά και την κοινοποίηση πορνογραφικού υλικού ανηλίκων μέσω του διαδικτύου.

Στο σημείο αυτό μία σύντομη μεν, αλλά καίριας σημασίας δε,  ιστορική αναδρομή θα δείξει την μεγαλύτερη εικόνα σχετικά με το φαινόμενο της εκδικητικής πορνογραφίας, αλλά κυρίως θα αναδείξει την αληθινή μορφή της στην  συντηρητική - πολλές φορές συνένοχη με τον θύτη- ελληνική κοινωνία.

2015: Βίντεο εκδικητικής πορνογραφίας βαφτίστηκε  «ροζ βίντεο» από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.

Εικόνα που περιέχει κείμενο

Περιγραφή που δημιουργήθηκε αυτόματα

Η 22χρονη Λίνα,  βουτά στο κενό από τον ένατο όροφο της φοιτητικής εστίας του ΑΠΘ, δίνοντας τέλος στη ζωή της μετά τις συνεχόμενες απειλές που δεχόταν για  την διάρρευση γυμνού φωτογραφικού υλικού  χωρίς την συγκατάθεσή της. Ωστόσο, το βίντεο εκδικητικής πορνογραφίας που  την  στοίχειωνε βαφτίστηκε  «ροζ βίντεο» από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Ο δικηγόρος της οικογένειας, Αντώνης Ξυλουργίδης, δήλωνε πως διέθετε 500 ηλεκτρονικά μηνύματα ανάμεσα σε εκείνην και έναν ερασιτέχνη φωτογράφο που υποσχόταν να την βοηθήσει να γίνει  μοντέλο φωτογραφίζοντάς την γυμνή. Το πόρισμα έδειξε πως η αυτοκτονία ήταν η μόνη λύση μπροστά στον δημόσιο διασυρμό που υφίστατο η 22χρονη από το  γυμνό φωτογραφικό υλικό που είχε διαρρεύσει στο σύμπαν του Διαδικτύου. Ωστόσο, η νομική οδός δεν μπόρεσε να αποδώσει την δικαιοσύνη στην οικογένεια του θύματος και η δράση από την Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ήταν ανώφελη.

2017: Όχι μόνο δεν ερευνήθηκε ποτέ η καταγγελία της αλλά οι αστυνομικοί δεν κατέγραψαν ποτέ το γεγονός στο βιβλίο συμβάντων.

Η 21χρονη Ελένη Τοπαλούδη, που έμελλε να συγκλονίσει το Πανελλήνιο με την αποτρόπαια δολοφονία της, είχε πέσει θύμα εκδικητικής πορνογραφίας λίγους μήνες πριν το θάνατό της, όταν τρεις νεαροί άνδρες βίασαν, βιντεοσκόπησαν την διαδικασία καθώς και την απειλούσαν πως θα δημοσιεύσουν το υλικό αυτό στο διαδίκτυο. Σύμφωνα με τον δικηγόρο της οικογένειας, η Ελένη με τις φίλες της απευθύνθηκαν στις αρμόδιες αρχές της Ρόδου, όπου όχι μόνο δεν ερευνήθηκε ποτέ η καταγγελία της αλλά οι αστυνομικοί δεν κατέγραψαν ποτέ το γεγονός στο βιβλίο συμβάντων.

2019: Τα ελληνικά μέσα αναφέρουν πως ο 43χρονος είχε συνάψει συναινετικές ερωτικές σχέσεις τόσο με το θύμα όσο και με άλλη 14χρονη μαθήτρια.

Μία 14χρονη κοπέλα αυτοκτονεί στο Μοσχάτο. Η έρευνα από τις τοπικές αρχές ανακαλύπτει βίντεο ερωτικού περιεχομένου  μαγνητοσκοπημένο από έναν 43άχρονο άνδρα, οποίος αργότερα παραδέχεται  πως είχε ζητήσει την συγκατάθεση της ανήλικης. Ο διασυρμός του θύματος συνεχίζεται και μετά θάνατον, καθώς τα ελληνικά μέσα αναφέρουν πως ο 43χρονος είχε συνάψει ερωτικές σχέσεις τόσο με το θύμα όσο και με άλλη 14χρονη μαθήτρια.  Μάλιστα, ο 43άχρονος διέθετε  φωτογραφική μηχανή με βίντεο ερωτικού περιεχομένου και από την δεύτερη ανήλικη. Παρόλα αυτά ακόμη η τοπική κοινωνία συνεχίζει να κατηγορεί το θύμα και αποσιωπά το όλο ζήτημα.

2020: Για πρώτη φορά ακούγεται επίσημα ο όρος εκδικητική πορνογραφία-revenge porn σε κανάλι εθνικής εμβέλειας μέσω του ριάλιτι ‘Big Brother’.

Η παίκτρια  Χριστίνα Ορφανίδου ανέφερε πως έπεσε θύμα της εκδικητικής πορνογραφίας από τον πρώην σύντροφό της και πως σκοπός της διάρρευσης του υλικού αυτού  υπήρξε ο δημόσιος εξευτελισμός της. Παράλληλα, η  δημοφιλής influencer του Instagram και πρώην παίκτρια του My style Rocks, Ιωάννα Τούνη, δήλωσε σε βίντεο  που δημοσίευσε στο κανάλι της στο Youtube, πως έχει πέσει και εκείνη θύμα της εκδικητικής πορνογραφίας και πως ενώ έχει ακολουθήσει την νομική οδό δεν έχει δικαιωθεί ακόμη καθώς το νομικό σύστημα στην Ελλάδα δεν είναι εξοικειωμένο με τα ηλεκτρονικά εγκλήματα.

Η αναδρομή αυτή ίσως καταφέρει να μας υπενθυμίσει τις αληθινά τεράστιες διαστάσεις που έχει λάβει η  εκδικητική πορνογραφία στην χώρα μας αλλά και το πόσο πίσω βρίσκεται η Ελλάδα αναφορικά με το φαινόμενο που έχει αποδείξει ότι μπορεί να οδηγήσει το θύμα στην αυτοκτονία.  Παρόλα αυτά, οι  υποθέσεις που έχουν απασχολήσει ανά διαστήματα την ελληνική κοινή γνώμη είναι ελάχιστες σε σχέση με τον πραγματική όψη του σεξουαλικού εξαναγκασμού.

Στην συνέντευξη που μου παραχώρησε η Κέλλυ Ιωάννου, κλινική εγκληματολόγος και διευθύντρια του Διεθνούς Ινστιτούτου κυβερνοασφάλειας (CSLi), μιλήσαμε για την διαδικασία που ακολουθεί η Δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος  στην αντιμετώπιση της εκδικητικής πορνογραφίας, για τα χαρακτηριστικά με τα οποία εμφανίζεται στην Ελλάδα, ενώ προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες και συμβουλές για τα οφέλη του να μιλά κανείς για το ζήτημα.

-Ποια η διαδικασία  που ακολουθεί η Δίωξη ώστε να επιβληθούν κυρώσεις σε όσους διακινούν παράνομο πορνογραφικό υλικό;

-Από τη στιγμή που η καταγγελία φτάνει στη Δίωξη, η Δίωξη την στέλνει στον Εισαγγελέα. Οι Εισαγγελέας παραγγέλνει την πραγματοποίηση προκαταρκτικής εξέτασης, κατά την οποία η Δίωξη εξετάζει τα ίχνη και όποιες απαντήσεις καταφέρνει να βρει μέσα από την έρευνα τις στέλνει πίσω στη Εισαγγελία για να αποφασίσει το αν αρκούν τα στοιχεία ώστε να εκδικαστεί η υπόθεση και να επιβληθούν κυρώσεις. Στην ουσία η Δίωξη κάνει την έρευνα, διότι αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να κάνει μόνη της η Εισαγγελία με τα μέσα που διαθέτει. Κατά τη διάρκεια της έρευνα στέλνονται αιτήματα από τη Δίωξη σε Goοgle, Facebook, Pornhub κλπ., αναλόγως δηλαδή την πλατφόρμα στην οποία έχει ανέβει το υλικό και που κινείται ο δράστης. Πολλές φορές λόγω ελλιπών στοιχείων η υπόθεση μεταφέρεται μεταξύ Δίωξης και Εισαγγελίας προκειμένου να ενταθούν οι έρευνες σε περίπτωση που αυτές δεν παρουσιάζουν κάποιο σημαντικό στοιχείο.

-Θεωρείτε πως  υπάρχει έμφυλη διάσταση στην εκδικητική πορνογραφία στην Ελλάδα;

-Η εκδικητική πορνογραφία στην Ελλάδα, όσο και παγκόσμια, έχει έμφυλη διάσταση. Πρόκειται για ένα φαινόμενο το οποίο εμφανίζεται κυρίως κατά των γυναικών. Παρόλα αυτά, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις στις οποίες τα θύματα είναι άνδρες. Αλλά οι γυναίκες αποτελούν τον κύριο στόχο της εκδικητικής πορνογραφίας και όλο αυτό πηγάζει από στερεότυπα που ακόμη υπάρχουν στην ελληνική όσο και σε πολλές κοινωνίες αναφορικά με τον ρόλο της γυναίκας. Οι γυναίκες θεωρούνται πιο ευάλωτες  και είναι πολύ πιο συχνό να κατονομάζονται και να κατηχούνται σε τέτοιου είδους περιπτώσεις. Θεωρούνται οι ίδιες υπαίτιες της εκδικητικής πορνογραφίας καθώς «Εάν ήθελαν να μην υπάρχει διαρροή ευαίσθητου υλικού να μην έστελναν». Δυστυχώς στην Ελλάδα επικρατεί το victim blaming και σε πολλές περιπτώσεις αντί να κατηγορείται ο θύτης για την αισχρή αυτή πράξη, όλες οι ευθύνες επιρρίπτονται στο θύμα. Επομένως, ναι, στην Ελλάδα υπάρχει έμφυλη διάσταση και αυτό οφείλεται στο ότι οι γυναίκες θεωρούνται πιο ευάλωτες.

-Ποιο το νομικό πλαίσιο γύρω από την διακίνηση πορνογραφικού υλικού στο Διαδίκτυο; Τι ισχύει στην περίπτωση ενός ανήλικου θύματος ή ανήλικου θύτη;

-H προστασία του παιδιού από την διακίνηση πορνογραφικού υλικού στο Διαδίκτυο προστατεύεται από το νομό. Πιο συγκεκριμένα,  σαν παιδική πορνογραφία μπορεί να οριστεί «η οποιαδήποτε αναπαράσταση, με οποιοδήποτε μέσον παιδιού εμπλεκόμενου σε πραγματικές ή εικονικές γενετήσιες δραστηριότητες ή η οιαδήποτε απεικόνιση των γενετήσιων οργάνων παιδιού για πρωτευόντως σεξουαλικούς σκοπούς» .

Αξίζει να σημειωθεί πως το έτος  1989 τα Ηνωμένα Έθνη δημοσίευσαν την Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού και την προστασία του από την σεξουαλική κακοποίηση. Επιπλέον, στις 23 Νοεμβρίου 2001 το Συμβούλιο της Ευρώπης υπέγραψε τη Σύμβαση για το έγκλημα στο διαδίκτυο και αποτελεί την πρώτη διεθνή σύμβαση για την προστασία του παιδιού και την προώθηση των ζωτικών του δικαιωμάτων.

Σημαντικό βήμα εξέλιξης για το εξεταζόμενο έγκλημα απετέλεσε η Σύμβαση για την προστασία των παιδιών κατά της γενετήσιας εκμετάλλευσης και κακοποίησης, η οποία επέφερε σημαντικές αλλαγές στο άρθρο 348Α του ΠΚ μετά την κύρωσή της με τον Ν.3727/2008. Σημαντικότατη καινοτομία αυτής ήταν η υποχρέωση των κρατών να τυποποιήσουν και μίας νέας αξιόποινης συμπεριφοράς που αφορά την εν γνώσει απόκτηση πρόσβασης σε παιδικό πορνογραφικό υλικό μέσω της τεχνολογίας της πληροφόρησης.

Όσον αφορά τους ανήλικους θύτες, η ευθύνη έγκειται στο γεγονός πως έχουν δικαίωμα να χρησιμοποιούν αλόγιστα την τεχνολογία που έχουν στα χέρια τους όπως τα κινητά τηλέφωνα, υπολογιστές και ταμπλέτες. Με τον τρόπο αυτόν κανείς δεν τους ελέγχει για την αλόγιστη χρήση τους και για τον λόγο αυτό ευθύνες παρουσιάζουν υπόλογους και τους γονείς των ανήλικων θυτών καθώς τα ίδια τα παιδιά από την στιγμή που δεν είναι πάνω από 18 ετών πρέπει να ενημερώνονται κατάλληλα από τους γονείς τους σχετικά με το Διαδίκτυο και οι ίδιοι να εκπαιδεύονται από αξιόπιστους φορείς (CSl Institute).


-Πώς θα μπορέσει η ενημέρωση να αντικαταστήσει τον φόβο, ώστε τα θύματα να απευθύνονται χωρίς δεύτερη σκέψη στις αρμόδιες αρχές;

-Ήδη έχουν γίνει πολύ μεγάλα βήματα και στην ελληνική κοινωνία για την ενημέρωση όσον αφορά την εκδικητική πορνογραφία, σε ποιες πράξεις θα πρέπει να προβεί το θύμα και κυρίως προς την κατεύθυνση του να μάθει ο κόσμος πλέον να μιλάει και να μην φοβάται. Κανείς δεν πρέπει να είναι μόνος σε όλο αυτό και κανείς δεν είναι υπεύθυνος πέραν του θύτη. Παρόλα αυτά έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να διανύσουμε. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης θα πρέπει να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια στο να ενημερώσουν το κοινό και να το κάνουν να νιώσει ασφαλές. Πρέπει να ακούγονται οι φωνές των θυμάτων, να δημιουργηθούν καμπάνιες, όπως συμβαίνει και για πολλά άλλα κοινωνικά ζητήματα. Πρέπει πλέον να καταλάβουμε ότι το διαδίκτυο αποτελεί την καθημερινότητά μας και ότι τέτοια φαινόμενα αποτελούν σημείο των καιρών μας. Είναι πολύ εύκολο να κατηγορούμε τα θύματα επειδή δέχτηκαν να στείλουν μια φωτογραφία ή να βγάλουν ένα βίντεο αλλά πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν είναι δική τους ευθύνη η διάδοσή τους. Καθημερινά, ειδικά και υπό τις παρούσες συνθήκες, νέα όσο και μεγαλύτερα άτομα κάνουν sexting.θα πρέπει λοιπόν κάποιος να βγει και να μιλήσει για αυτό, να δώσει κάποιες κατευθυντήριες γραμμές και επιτέλους να δώσουμε τέλος στο στίγμα που ακολουθεί τα θύματα.


-Ποια βήματα πρέπει να ακολουθήσει ένα άτομο που έχει πέσει θύμα της εκδικητικής πορνογραφίας ή του διαδικτυακού σεξουαλικού εξαναγκασμού;

-Το πρώτο και σημαντικότερο είναι να μιλήσει. Να μιλήσει σε κάποιο δικό του άτομο, σε ένα φίλο, στην οικογένεια, όπου αυτό νιώθει άνετα. Στη συνέχεια, και εκεί είναι που αντιμετωπίζονται οι μεγαλύτερες δυσκολίες, είναι να απευθυνθεί στις Αρχές. Πολλά άτομα φοβούνται τη «διαπόμπευση» και γι’ αυτό αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Από τη στιγμή όμως που κάτι τέτοιο συμβεί, ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος είναι σε θέση να βοηθήσει. Το θύμα θα πρέπει να απευθυνθεί σε αυτούς έχοντας όλα τα στοιχεία που κατέχει και στη συνέχεια αυτοί θα προβούν στις απαραίτητες ενέργειες. Αλλά ο χρυσός κανόνας είναι ένας: «Μιλήστε!».

Η εκδικητική πορνογραφία και ο σεξουαλικός εξαναγκασμός θα συνεχίζουν να αποτελούν έναν εφιάλτη δίχως τέλος σε εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως αν δεν μελετηθεί επιστημονικά το ζήτημα. Η κατάλληλη και διαρκής ενημέρωση σχετικά με τα σεξουαλικά εγκλήματα είναι ίσως ο βασικός τρόπος αντιμετώπισης του στίγματος, ώστε τόσο ο Έλληνας νομοθέτης όσο και η ελληνική κοινωνία να αποτελέσουν μία σανίδα σωτηρίας σε όλα τα θύματα του φαινομένου της εκδικητικής πορνογραφίας και κάθε χρόνο να μετράμε και όλο και λιγότερα θύματα και περισσότερες επιτυχημένες νομικές διώξεις.