Τις τελευταίες εβδομάδες, η κατάσταση μεταξύ Παλαιστίνης και Ισραήλ χαρακτηρίζεται από εντάσεις, καταστροφές και απώλειες ανθρώπινων ζωών. Η Χ., είναι Παλαιστίνια 23 ετών, βιώνει τα γεγονότα στην πρώτη γραμμή και μοιράζεται κάποιες σκέψεις της με τη ΦΥΛ.ΙΣ και τη Μαρία Στεφιάδου.

Μ.Σ.: Ποιες είναι οι σκέψεις σου σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί; Πώς είναι για εσένα όλο αυτό το οποίο συμβαίνει;

Χ: Είμαι εξουθενωμένη με όλη τη σημασία της λέξης. Συμβαίνουν τόσα πολλά εδώ και δεν καλύπτονται ούτε τα μισά. Δεν έχω καθόλου δύναμη και κάθε μέρα χάνω όλο και πιο γρήγορα τις ελπίδες μου. Έχω συνέχεια το κινητό στο χέρι, ακόμα και το βράδυ, γιατί φοβάμαι πως θα χάσω κάποιον δικό μου άνθρωπο, είτε φίλο είτε συγγενή μου. Επικοινωνώ διαρκώς μαζί τους για να ξέρω πού βρίσκονται και πώς είναι ανά πάσα στιγμή. Η περιοχή που μένω είναι, ευτυχώς, σχετικά ασφαλής, όμως στις γύρω περιοχές υπάρχει φωτιά παντού. Δεν μπορούμε να απευθυνθούμε πουθενά για βοήθεια, αισθανόμαστε διαρκώς απροστάτευτοι και έχω πλέον την εντύπωση ότι οι νόμοι δεν είναι σε ισχύ πια εδώ, απλώς υπάρχουν για να λέμε ότι υπάρχουν. Είμαστε μόνοι μας εδώ.

Μ.Σ.: Ποιες είναι οι σκέψεις σου για τον τρόπο που παρουσιάζεται η κατάσταση στην Παλαιστίνη στα Μ.Μ.Ε;

Χ: Εύχομαι τα Μ.Μ.Ε να μπορούσαν να διευρύνουν την οπτική τους πάνω στην κατάσταση που επικρατεί εδώ και να έδειχναν περισσότερη αλληλεγγύη απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό, να άκουγαν τη φωνή του. Αποκαλούν συνεχώς την κατάσταση «σύγκρουση», αλλά δεν πρόκειται για σύγκρουση, γιατί αυτό σημαίνει πως πρόκειται για ισομερή κατανομή δυνάμεων. Στην πραγματικότητα, υπάρχει απλώς ο λαός της Παλαιστίνης από τη μία και ένας από τους ισχυρότερους και πιο ανεπτυγμένους τεχνολογικά στρατούς του κόσμου από την άλλη. Οι Παλαιστίνιοι δεν εκπροσωπούνται ουσιαστικά από τις επίσημες Παλαιστινιακές αρχές, ούτε φυσικά και από τη Χαμάς. Ο αγώνας των Παλαιστινίων ανήκει στους ίδιους· είμαστε μόνοι μας και προσπαθούμε απλώς να επιβιώσουμε. Δεν έχουμε καν δική μας κυβέρνηση, παρά τις προσπάθειες που έχουν επανειλημμένα γίνει για εκλογές και είναι εξοργιστικό να κατηγορείται και να καταδικάζεται διαρκώς η Παλαιστινιακή πλευρά στα διεθνή μέσα.

Μ.Σ.: Πώς μπορεί να βοηθήσει κάποιος που βρίσκεται μακριά;

Χ: Όλοι στον κόσμο μπορούν να βοηθήσουν με πολύ απλούς τρόπους, είτε μποϊκοτάροντας ισραηλινά προιόντα είτε εταιρείες που υποστηρίζουν άμεσα ή έμμεσα το ίδιο το Ισραήλ. Όμως ακόμη και μία κοινοποίηση ή μία συζήτηση σχετική με την κατάσταση και με τις ιστορίες μας είναι αρκετή. Θέλουμε να ακουστούν και να ακούγονται συνεχώς οι φωνές μας. Μπορείτε να στηρίξετε σελίδες και μέσα ενημέρωσης που παρουσιάζουν τις πραγματικές διαστάσεις της κατάστασης στην Παλαιστίνη, όπως η IMEU και ανεξάρτητους δημοσιογράφους όπως η Muna ElKurd και ο Mohammed ElKurd. Συνεχίστε να μιλάτε και να συζητάτε γι'αυτό όσο περισσότερο μπορείτε. Η απελευθέρωση του Παλαιστινιακού λαού είναι πάνω απ'όλα θέμα ανθρωπιάς και μας αφορά όλους και παντού.

Μ.Σ.: Έχεις κάποιες ακόμη σκέψεις που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας;

Χ: Θέλουμε απλώς να είμαστε ελεύθεροι. Θέλω να αναπνεύσω, θέλω την ελευθερία μου και θέλω να μην φοβάμαι ότι με παρακολουθούν, ότι θα με συλλάβουν ή ότι θα μου απαγορευτεί ξαφνικά η έξοδος από τη χώρα. Συνάνθρωποί μας που αδίκως συνελήφθησαν από τις ισραηλινές αρχές έχουν διηγηθεί ανατριχιαστικές ιστορίες από τη φυλακή, όπου ξυλοκοπήθηκαν, ταπεινώθηκαν και βασανίστηκαν. Δεν υπάρχει κανένας έλεγχος και καμία διαφάνεια για το τί ακριβώς συμβαίνει στους συλληφθέντες Παλαιστίνιους εκεί μέσα. Ακόμα και το να μιλήσει κανείς κατά της ισραηλινής κυβέρνησης αποτελεί αιτία σύλληψης εδώ. Το Ισραήλ, στην πραγματικότητα, δεν ακολούθησε ποτέ δημοκρατικές πρακτικές, παρά τα όσα προβάλλονται και λέγονται. Καθημερινά πρέπει να μετακινούμαι ώστε να πηγαίνω στη δουλειά μου και βλέπω συνεχώς ομάδες ανθρώπων στο δρόμο να φωνάζουν «θάνατο στους Άραβες» και να επιτίθενται σε συμπατριώτες μου. Είναι τρομακτικό.

Ασφυκτιώ εδώ, θέλω τόσο πολύ να αναπνεύσω και να ζήσω ελεύθερα και φυσιολογικά. Το μόνο που θα ήθελα να γνωρίζουν όλοι είναι ότι απλώς αντιστεκόμαστε ενεργά απέναντι στην καταπίεση. Στα Παλαιστινιακά εδάφη ανέκαθεν συμβίωναν πολλές θρησκευτικές ομάδες: Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι, Εβραίοι, Δρούζοι και πολλές ακόμη. Είναι φανερό πως η θρησκεία δεν ήταν ποτέ το κίνητρό τους για τις επιθέσεις ή η αιτία της κρίσης: αυτό που συμβαίνει αυτήν τη στιγμή εδώ είναι εθνοκάθαρση και οποιοσδήποτε πρεσβεύει το αντίθετο, προσπαθεί να δικαιολογήσει τη στάση της απέναντι πλευράς και τα όσα συμβαίνουν.

Η Χ. είναι μια από τους εκατοντάδες ανθρώπους που πλήττονται άμεσα και θα εξακολουθήσουν να πλήττονται από τις επεκτατικές και επιθετικές τάσεις του Ισραήλ στην περιοχή, οι οποίες καλύπτονται με την πρόφαση της θρησκείας. Όταν ήρθαμε σε επικοινωνία, το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ είναι τελικά πόσο μακριά και πόσο κοντά είμαστε από τους ανθρώπους που αγωνίζονται μόνοι τους καθημερινά για την ελευθερία τους, αλλά και πόσο χρειάζονται τη δική μας αλληλεγγύη αυτή τη στιγμή. Άμεσα και με οποιονδήποτε τρόπο μπορούμε. Άλλωστε η Χ., λίγο πριν τελειώσει η συζήτησή μας μου είπε: πολύ αντέχουμε και δύσκολα χάνουμε την πίστη μας εμείς οι ανθρωποι τελικά.

Βρείτε το ενημερωτικό post της ΦΥΛ.ΙΣ στη σελίδα της στο Instagram σχετικά με την κατάσταση στην Παλαιστίνη εδώ.

Πηγή εικόνας